www.osmaniye.nerededir.com
 
ne@nerededir.com
 

> Osmaniye Otelleri Nerededir ?

> Kadirli Otelleri Nerededir ?

> Toroslar Nerededir ?

> Adana Nerededir ?

Yüzölçümü 3.532 km2 olan Osmaniye ili doğuda Kahramanmaraş ve Gaziantep, güneyde Hatay, güneybatı ve batıda Adana, kuzeyde gene Adana ve Kahramanmaraş illeriyle çevrilidir. Osmaniye Türkiye'nin 80. ilidir.

DOĞAL YAPI
İlin batı ve güney kesimleri ovalık, kuzey ve doğu kesimleri ise engebeli ve dağlık alanlardan oluşur. Kuzeybatı kesimi Orta Torosların doğu bölümünü oluşturan sıralardan Dibek Dağları, doğu kesimi de yöre halkının Gâvur Dağları dediği Amanoslar engebelendirir. Türkiye?de sadece Amanos dağlarında yaşayan dünyaca ünlü 6 antenli geyik böcekleri bulunmaktadır. İlin en yüksek noktası Düziçi'nin kuzeyinde 2.246 m'ye erişen Beşikdüldülü Tepesi'dir. Bu dağlarda sayfiye olarak kullanılan birçok yayla vardır. Bunlardan başlıcaları Hasanbeyli ilçesindeki Almanpınarı, Kadirli ilçesindeki Almacık, Bağdaş, Dokurcun, Maksutoğlu ve Savrungözü, Merkez ilçedeki Zorkun yaylalarıdır.
Çukurova'nın Yukarıova da denen doğu bölümü ilin orta kesimine kadar sokulur. Çukurova'nın en doğu bölümü Düziçi ilçesindeki Haruniye Ovası'dır. Çukurova düzlükleri ilin değerli tarım alanlarıdır.
İl topraklarının sularını Ceyhan ırmağı toplar. İl sınırlan içinde Ceyhan'a katılan başlıca akarsular Karaçay, Kesik Suyu ile Savrun ve Sumbas çaylarıdır. İldeki başlıca göller Aslantaş, Kalecik ve Kesiksuyu baraj gölleridir.

TARİH
Osmaniye yöresi bölgedeki en eski yerleşim alanlarından biridir. Eskiden Kapadokya ve Kilikya'yı Suriye ve Mezopotamya'ya bağlayan yolların kesiştiği bir alanda yer alan ve bu nedenle stratejik açıdan büyük önem taşıyan yörede bu yolları denetlemek amacıyla birçok kale yapılmıştı. 13. yüzyılda Memlûklerin egemenliğine gi¬ren yöreye Oğuz boylarından 40 bin kadar Halep Türkmeni yerleştirildi. I. Selim (Ya¬vuz) döneminde Osmanlılara bağlanan yöre 16. yüzyılda Zulkadriye Eyaleti'nin Payas sancağına bağlı Kınık nahiyesinin sınırları içindeydi. Daha sonra Halep Eyaleti'ne bağlanan yöre 1833'te Kavalalı Mehmed Ali Paşa'nın oğlu İbrahim Paşa'ya bağlı Mısır ordusunun işgaline uğradı. 1840'ta yeniden Osmanlı yönetimine geçen yörenin doğusundaki Gavur Dağları ile çevresinde yaşa yan ve hac yolundan geçenlerden haraç alan göçer Türkmen aşiretlerini 1866'da Fırka-i islahiye güç kullanarak Çukurova'ya yerleştirdi. Yöre 19. yüzyıl sonların¬da Adana vilayetinin Cebelibereket sanca¬ğına bağlı bir kaza olarak yönetiliyordu. I. Dünya Savaşı'ndan sonra bir süre Fransız işgalinde kalan Cebelibereket sancağı Cumhuriyet'le birlikte il yapıldı. 1933'te Cebelibereket ili kaldırıldı ve Osmaniye adıyla ilçe yapılarak Adana iline bağlandı. 1996'da yapılan bir yönetsel düzenleme uyarınca yeni kurulan Hasanbeyli, Sumbas ve Toprakkale ilçeleriyle Bahçe, Düziçi, Kadirli ve Osmaniye (Merkez ilçe) ilçeleri bir araya getirilerek merkezi Osmaniye kenti olmak üzere il yapıldı.

> Video Teknolojili Firma Rehberi

> Video Teknolojili Otel Tanıtımı

> Video Teknolojili Dersane

> Video Teknolojili İşletme Tanıtımları

> Yangın Eğitimi

İL MERKEZİ
Fırka-i islahiye'nin göçer aşiretleri zorunlu olarak Hacıosmanlı köyü ile çevresine yerleştirmesi sonucunda ortaya çıkan kent daha sonra Osmaniye adıyla anıldı. Osmaniye Belediyesi 1902'de kuruldu. Önceden Yarpuz'da olan Cebelibereket sancağının merkezi 1908'de Osmaniye'ye taşındı. 1950'de 13 bin kadar olan nüfusu yoğun biçimde göç alması sonucunda hızla arttı ve 1970'te 46 bini, 1975'te 61 bini, 1980'de 84 bini, 1985'te 103 bini, 1990'da da 122 bini aşarak 2000'de 174 bine dayandı. Çukurova'nın doğu kesimindeki önemli bir hizmet ve ticaret merkezi olan kentten Bağdat Demiryolu ile Adana-Gaziantep Karayolu geçer. Kent Adana'ya 87 km, Gaziantep'e 122 km, Kayseri'ye 374 km, Ankara'ya 577 km, Samsun'a 748 km, Muğla'ya 956 km, Ardahan'a 969 km ve İstanbul'a da 1.026 km uzaklıktadır. Kentteki tek yükseköğretim kurumu Çukurova Üniversitesi'ne bağlı Osmaniye Meslek Yüksekokulu'dur.

Bahçe
Yüzölçümü 180 km2 olan Bahçe ilçesi kuzeydoğuda Kahramanmaraş, doğuda Gaziantep illeri, güneyde Hasanbeyli ilçesi, güneybatıda Merkez ilçe, batı ve kuzeyde de Düziçi ilçesiyle çevrilidir. İlçe topraklarının büyük bölümü dağlıktır. Amanos Dağları'nın Gavur Dağı adıyla anı¬lan bu kesimi daha çok makilerle kaplıdır. Bu dağlardan doğan Huma Çayı ilçe sınırlan dışında Ceyhan Irmağı'na katılır.
Temel ekonomik etkinlik tarımdır. Ekime elverişli yaklaşık 52 bin dekar tarım alanının yalnızca 9 bin dekarlık bölümü sulanabilmek¬tedir. En çok tahıl, ayçiçeği ve yerfıstığı yetişti¬rilir. Az miktarda sebze ve meyve üretimi de yapılır. 1998'de ilçede yaklaşık 8 bin kıl keçisi, 2.400 koyun ve 2 bin sığır vardı. İlçedeki başlıca sanayi tesisleri bir deterjan fabrikası ile boraks üreten bir tesistir. Gavur Dağı Geçidi'ni aşarak Adana'yı Gaziantep'e bağlayan D-400 Karayolu ilçe topraklarından geçer. İÖ 2. binyılda Bahçe kentinin yerinde Karkamış ile Çukurova arasındaki önemli ticaret yolunun geçtiği dağ geçidini denetim altında tutmak amacıyla yapılmış bir kale vardı. Buradaki yerleşme yol üzerinde karakol görevi yapması nedeniyle Pers ve Roma dönemlerinde gelişti. Bizans egemenliği İS 7. yüzyıl ortalarına değin sürdü. 8. ve 9. yüzyıllarda Arapların egemenliği altında kalan yöre, 1352'de Ramazanoğullarının eline geçti. Bahçe, I. Selim'in (Yavuz) Mısır seferi sırasında Osmanlı topraklarına katıldı. 1866'da Fırka-i islahiye'nin bölgedeki düzenlemeleri sırasında Bulanıkbahçe adıyla Halep vilayetinin Maraş sancağına bağlı bir kaza haline getirildi. 1878'de bugünkü adıyla Adana vilayetinin Cebelibereket sancağına bağlandı. Kaza merkezinin belediyesi 1904'te kuruldu. Cumhuri¬yet dönemi başında da yönetsel konumunu koruyan Bahçe ilçesi 1933'te Cebelibereket ilinin kaldırılmasıyla Adana iline bağlandı. Bahçe, 1996'da yeniden kurulan Osmaniye ilinin sınırlan içine alındı. Eskiden Bahçe'ye bağlı olan Hasanbeyli aynı tarihte ilçe yapılınca bugünkü sınırlarına kavuştu. Amanoslar'ın batı yamaçlarında yer alan kentten Adana ile Fevzipaşa arasındaki demiryolu hattı ile Gaziantep'ten gelen D-400 Karayolu geçer. Bahçe Meslek Yüksekokulu Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi'ne bağlıdır.

Düziçi
Yüzölçümü 461 km2 olan Düziçi ilçesi ku¬zey ve kuzeydoğuda Kahramanmaraş ili, doğuda Bahçe ilçesi, güneyde Hasanbeyli ilçesi ve Merkez ilçe, batıda da Kadirli ilçesiyle çevrilidir. ilçe toprakları Kadirli ve Kahramanmaraş'la sınırlarını çizen Ceyhan Irmağı'nın suladığı geniş ve verimli düzlüklerden oluşur. Başlıca akarsu Haruniye Ovası'ndan geçerek Cey¬han'a katılan Sabun Suyu'dur. İlçenin doğu kesimini Amanos Dağları'nın kuzey uzantılarıyla engebelendirir. Aslantaş Baraj Gölü'nün bir bölümü ilçe sınırları içindedir. İlçe ekonomisi tarıma dayanır. Yetiştirilen başlıca ürünler buğday, yerfıstığı, pamuk, arpa, tütün, karpuz, mısır ve çeşitli sebzelerdir. İlçenin kuzey kesiminde Ceyhan Irmağı kenarında bulunan Haruniye Kaplıcası'nın kaynağı bir mağaranın içindedir. Karatepe - Aslantaş Milli Parkı'nın doğu kesimi ilçe sınırları içinde kalır. Düziçi 1980'e değin Haruniye adıyla Adana'nın Bahçe ilçesine bağlı bir bucaktı. Haruniye kasabası ve güneyindeki Hacılar köyü 1950 sonrasında Çukurova'da pamuk üretiminin gelişmesiyle önemli ölçüde göç almaya başladı. Sonraki yıllarda Adana ili içinde en hızlı büyüyen yerleşimler arasında bulunan Haruniye ile Hacılar, sonunda birleşerek tek bir kent durumuna geldi. 1980'de Haruniye - Hacılar kentinin nüfusu ilçe merkezi olan Bahçe'nin nüfusundan fazlaydı. Haruniye bucağı 1983'te Bahçe ilçesinden ayrılarak Haruniye - Hacılar kenti merkez olmak üzere Düziçi adıyla ilçe yapıldı. Düziçi Belediyesi de aynı tarihte kuruldu. İlçe 1996'da kurulan Osmaniye iline bağlandı. İlçedeki başlıca tarihsel yapılar antik Gindarus kenti ile Seman ve Haruniye kaleleridir. Hacılar'daki Gindarus kenti Hitit döneminde kurulmuş daha sonra Asur, Pers, Selevkos ve Roma egemenliğinde kalmıştır. Kent kalıntıları Hacılar köyünün kuzey ve batısına yayılmış durumdadır. Gene Hitit yapısı olan Seman Kalesi kalıntıları Gindarus'un kuzeydo¬ğusunda yer alır. Yıkıntı durumundaki Haruniye Kalesi 8. yüzyılda Harun Reşid'in komutanlarından Ferec tarafından yaptırılmıştır. Düziçi Meslek Yüksekokulu Kahramanmaraş Sütçü İmam Ünversitesi'ne bağlıdır.

Hasanbeyli
Yüzölçümü 129 km2 olan Hasanbeyli ilçesi kuzeyde Bahçe, kuzeybatıda Düziçi ilçeleri, batı ve güneyde Merkez ilçe, doğuda da Gaziantep iliyle çevrilidir. Eskiden Bahçe ilçesine bağlı altı köy 1996'da çıkartılan yasa uyarınca bir araya getirilerek merkezi Hasanbeyli kasabası olmak üzere ilçe yapıldı ve aynı yasayla kurulmuş olan Osmaniye iline bağlandı. Hasanbeyli Belediyesi 1975'te kurulmuştur.

Kadirli
Yüzölçümü 1.172 km2 olan Kadirli ilçesi doğuda Kahramanmaraş ili, güneydoğuda Düziçi üçesi, güneyde Merkez ilçe, güneybatıda Adana ili, batıda Sumbas ilçesi, kuzeyde gene Adana iliyle çevrilidir. İlçe topraklan Çukurova'nın kuzeydoğu ke¬simindeki Ceyhan Ovası ya da Yukarı Ova ile daha kuzeydeki Dibek Dağları'nın arasında yer alan bir geçiş alanıdır. İlçe topraklarının sularını Kesik Suyu ile Savrun Çayı toplar. Ceyhan Irmağı da güneydoğuda Düziçi ilçesiyle doğal bir sınır oluşturur. Ceyhan Irmağı üzerindeki Aslantaş Baraj Gölü'nün bir bölümü ilçe sınırları içindedir. Kadirli nüfus yitirmekte olan bir ilçedir. 1940'lardan başlayarak ama özellikle 1950'lerden sonra Çukurova'ya yönelen göçten Kadirli de etkilendi. Bu dönemde ilçenin kır ve kent nüfusu hızla arttı. Çoğunlukla tarım işçilerinin gerçekleştirdiği bu göç tarımda makineleşmenin yaygınlaşması ve toprak mülkiyetindeki bütünleşmenin yanı sıra sanayi yatırımlarının yapılmaması nedeniyle 1965'ten sonra ilçe dışına göçe dönüştü.
İlçede başlıca ekonomik etkinlik tarımdır. En çok buğday, pamuk, portakal, arpa, mandalina ve yerfıstığı ile az miktarda mısır, üzüm ve soya yetiştirilir. Dağlık yörelerde ise küçükbaş hayvancılık önem taşır. İlçede çırçır ve prese ile un fabrikaları vardır. İlçenin güneydoğu¬sunda Karatepe - Aslantaş Milli Parkı yer alır.
Kadirli yöresi Çukurova'daki en eski yerleşim alanlarından biridir. Ceyhan Irmağı yakınındaki Karatepe ve Domuztepe'de yapılan kazılar, buradaki yerleşme tarihinin İ.Ö.1200'lere uzan¬dığını göstermektedir. Hitit ve Fenike yazıtları¬nın bulunduğu Karatepe, daha sonra bir Asur yerleşmesi durumuna gelmiştir. Domuztepe'de kale duvarları, sfenksler ve kapıların yanı sıra taştan yapılmış bir zeytinyağı presi bulunması, daha İO 1200'lerde yağın bilinip üretildiğini ortaya koyar. Yörenin Roma döneminde Flaviopolis adıyla anıldığı bilinmektedir. 14. yüzyılda Dulkadiroğullarının eline geçen Kadirli yöresi 16. yüzyıl başlarında Osmanlı toprakla¬rına katıldı. Dulkadiroğulları ve Osmanlı dönemlerinde Karszulkadriye ve Karspazarı adlarıyla anılan yerleşme 19. yüzyıl sonlarında Adana vilayetinin Kozan sancağına bağlı bir kaza merkeziydi. Kadirli Belediyesi 1876'da kuruldu. 1919-1920 arasında Fransız işgalinde kaldı. 1920'de Kozan iline bağlanan Karspazarı, 1926'da adı Kadirli biçiminde değiştirilerek Adana iline bağlandı. 1996'da da yeni kurulan Osmaniye ilinin sınırlan içinde yer aldı. İl merkezi Osmaniye'ye 45 km uzaklıkta olan Kadirli, Çukurova'nın önemli kentlerindendir. İlçedeki başlıca tarihsel yapılar Hititlerden kalma Domuztepe ve bugün bir açık hava müzesine dönüştürülmüş olan Karatepe ile Roma yapısı Cem Kalesi ve Haçlıların yaptığı Kum Kalesi'dir. Romalıların tapınak olarak yaptığı, Hıristiyanlık döneminde bazili¬kaya çevrilen ve 1489'da camiye dönüştürülen yıkık durumdaki Alacami ve 19. yüzyıl yapısı olan Hamidiye Camisi kentteki önemli tarihsel yapılardandır. Sumbas
Yüzölçümü 325 km2 olan Sumbas ilçesi doğu ve güneyde Kadirli ilçesi, batı ve kuzeyde de Adana iliyle çevrilidir. Eskiden Kadirli ilçesine bağlı 20 köy 1996'da çıkarılan yasa uyarınca bir araya getirilerek merkezi Sumbas kasa¬bası olmak üzere ilçe yapıldı ve aynı yasayla kurulmuş olan Osmaniye iline bağlandı. Sumbas Belediyesi'nin kuruluş tarihi 1992'dir.

Toprakkale
Yüzölçümü 110 km2 olan Toprakkale ilçesi kuzey ve doğuda Merkez ilçe, güneyde Hatay, batıda da Adana illeriyle çevrilidir. Eskiden Osmaniye'nin bucağı olan Toprakkale 1996'da çıkarılan bir yasa uyarınca ilçe yapıldı ve aynı yasayla kurulan Osmaniye iline bağlandı. Toprakkale Belediyesi 1965'te kuruldu.

GÖRÜLMEYE DEĞER YERLER
Karatepe - Aslantaş Milli Parkı: Kadirli kentine 21 km, Osmaniye kentine 28 km uzaklıktadır. Park içerisinde geç Hitit yerleşim kalıntıları, bitki ve yabanıl hayvan toplulukları, av yasağı, açık hava müzesi bulunmaktadır.
Haruniye Kalesi: Düziçi ilçesinde, 8. yüzyıl yapısıdır. Yıkıntı durumundadır.
Haruniye Kaplıcası: Romatizmal hastalıklarda etkili olduğuna inanılan, 32°C sıcaklıkta bikarbonatlı ve karbon dioksitli madensuyu bulunmaktadır. Kaplıca tesisleri mevcuttur.
Seman Kalesi: Düziçi ilçesine bağlı Hacılar köyünün yakınındaki bir Hitit yapısıdır.